Są ich tysiące. Rzeźby, obrazy, budowle... Wszystkie wspaniałe

Posts Tagged ‘sztuka japońska’

Hasegawa Tōhaku – Pejzaż z sosnowym gajem

In Malarstwo, Sztuka Azji on 28.05.2009 at 10:25

Hasegawa_Tohaku,_Pine_Trees

„Pejzaż z sosnowym gajem” to dwa parawany (jap. byōbu), z końca XVI w., na których Hasegawa Tōhaku namalował czarnym tuszem otulony mgłą sosnowy gaj porastający, jak się wydaje, jakieś wzgórze.

Te dwa malowidła uchodzą za arcydzieło japońskiego malarstwa monochromatycznego. Narodziło się ono pod koniec XII w. w ścisłym związku z buddyzmem zen. Pierwszymi malarzami byli mnisi, dla których była to forma medytacji.

Czytaj resztę wpisu »

Reklamy

Katsushika Hokusai – 36 widoków góry Fuji

In Malarstwo, Sztuka Azji, Sztuka XIX wieku on 3.03.2009 at 13:52

great_wave_off_kanagawa

„Jako sześciolatek nabrałem manii rysowania przedmiotów, a odkąd skończyłem lat pięćdziesiąt, często publikuję swoje rysunki. Wśród tego, co stworzyłem przez siedemdziesiąt lat, nie ma nic godnego uwagi. W wieku siedemdziesięciu trzech lat pojąłem istotę budowy zwierząt, ptaków, owadów i ryb, a także życia ziół i roślin, dlatego też kiedy skończę lat osiemdziesiąt sześć, pójdę dalej. W wieku lat dziewięćdziesięciu jeszcze bardziej zgłębię ich ukryty sens, a kiedy będę miał lat sto, być może osiągnę wymiar boskości i cudowności. Kiedy skończę lat sto dziesięć najdrobniejsza kropka czy linia będą żyły własnym życiem. Jeśli mogę wyrazić jakieś życzenie, to prosiłbym tych, którzy doczekają mojego wieku, aby sprawdzili, czy to, o czym mówię, okaże się prawdą. Pisane w siedemdziesiątym piątym roku życia przeze mnie, niegdyś zwanego Hokusai, dziś – starcem opętanym malarstwem” – w ten oto sposób pisał o sobie Hokusai w kolofonie dwóch pierwszych tomów „Stu widoków góry Fuji”.*

Te „Sto widoków…” było rozwinięciem cyklu rycin „36 widoków góry Fuji” publikowanego od 1830 r. w japońskim Edo. Wielkie powodzenie rycin spowodowało, że wydawca zechciał opublikować ich aż sto. Ostatecznie jednak Hokusai zrezygnował z portretowania świętej góry Fuji po wykonaniu 46 rycin.

inume_pass_in_the_kai_province

Ryciny te stały się hitem nie tylko w Japonii, ale też w Europie, choć dopiero kilkadziesiąt lat po wydaniu. To już był niebywały sukces. Europejskie malarstwo wyprzedzało bowiem resztę świata o kilka długości i artystom z innych kontynentów było szalenie trudno tam zaistnieć. Jednak „Wielka fala w Kanagawie”, którą widzicie u góry, miała tyle artystycznej mocy, że przedarła się do Europy i otworzyła jej mieszkańcom oczy na cudowny świat japońskiego malarstwa. Hokusaiowi zapewniła zaś wielką sławę, która trwa do dziś, mimo że nie dożył wieku, w którym, jak sam pisał, miał osiągnąć wymiar boskości i cudowności. Skromny Hokusai nie wiedział, że osiągnął go dużo wcześniej.

Jak napisał francuski impresjonista Edgar Degas, Hokusai „był nie tylko jednym z artystów świata, ale wyspą, kontynentem, oddzielnym światem”.*

tea_house_at_koishikawa

„Wielka fala…” jest najsłynniejszą ryciną cyklu. Dwie pozostałe, które opublikowałem, to „Przełęcz Inume w prowincji Kai” oraz „Śnieżny poranek w prowincji Koishikawa”. Wszystkie 46 możecie obejrzeć na angielskiej Wikipedii.

*Cytaty pochodzą z albumu „Hokusai” z serii „Klasycy sztuki” Warszawa 2006

Zamek Białej Czapli w Himeji

In Architektura, Sztuka Azji on 29.03.2008 at 9:52

Zamek w Himeji zwany Shirasagi (Biała Czapla) to zdecydowanie jedna z najpiękniejszych budowli obronnych świata. Zbudował go w 1580 r. w miejscu starszej budowli Toyotomi Hideyoshi, jeden z wielkich wodzów rywalizujących wówczas o władzę nad Japonią. Obecny kształt zamek uzyskał w 1608 r., gdy był już w rękach słynnego szoguna Tokugawy Ieyasu.

Głównym elementem zamku jest zbudowana z drewna sześciopiętrowa wieża, która wznosi się na 18-metrowej kamiennej platformie. Malejące ku górze piętra oraz liczne okapy i dachy nadają budowli charakterystyczną dla japońskiej architektury lekkość.

Trudno powiedzieć czy Biała Czapla była dobrą twierdzą. Zamku bowiem nigdy nie szturmowano.

Wielki Budda z Kamakury

In Rzeźba, Sztuka Azji on 8.03.2008 at 0:27

Wielki Budda (daibutsu) z Kamakury to jedna z ikon Japonii. Podaje się, że powstał w 1253 roku, gdy Kamakura była stolicą shogunów i jednym z największych miast świata. Żyło w niej około 200 tys. ludzi. Miasto było też ważnym ośrodkiem buddyjskim z licznymi świątyniami.

Wykonana z brązu siedząca postać ma razem z kamiennym postumentem ponad 13 m wysokości i mimo że figura jest pusta w środku, to całość waży ponad 90 ton. Początkowo Budda siedział we wnętrzu świątyni, ale pod koniec XV w. tsunami zmyło drewnianą budowlę. Posąg ocalał i teraz jest ozdobą ogrodu świątyni Kōtoku-in.

Japońskie ogrody

In Architektura, Sztuka Azji on 14.02.2008 at 0:53

Choć ogród był na najstarszej liście cudów świata, to zazwyczaj nie uwzględnia się ich w takich zestawieniach. Niesłusznie. Ogrody łączą bowiem piękno natury i geniusz człowieka, więc zazwyczaj ich wspaniałość jest wspaniałością do kwadratu.

Do mnie szczególnie mocno przemawiają japońskie ogrody skalne, zwane też często ogrodami zen, choć zdaniem specjalistów nie jest to całkiem trafna nazwa. Jednak ich związki z japońskim buddyzmem zen są bardzo silne. Ogród na zdjęciu powyżej pochodzi z buddyjskiej świątyni Myōshin-ji w Kioto, zaś dolne zdjęcie przedstawia ogród świątyni Shitennō-ji w Osace.

Zdjęcie na licencji Creative Commons Attribution 2.5. Autor: 663highland