Są ich tysiące. Rzeźby, obrazy, budowle... Wszystkie wspaniałe

Posts Tagged ‘megality’

Wielki menhir z Locmariaquer

In Rzeźba, Sztuka prehistoryczna on 25.06.2009 at 13:29

800px-Gran_menhir_(6)

Nie ma chyba bardziej zadziwiającej pozostałości po europejskich neolitycznych społeczeństwach niż Grand Menhir Brisé (wielki pęknięty menhir) w Locmariaquer we francuskiej Bretanii. Około 4500 lat p.n.e., gdy nie było jeszcze egipskich piramid ani kręgu w Stonehenge, prehistoryczni Bretończycy wpadli na wariacki pomysł ustawienia pionowo gigantycznego bloku granitu o wysokości 20 m i o wadze 280 ton.

Nie wiemy, jak im się to udało i jak przytaszczyli kamień z odległego o 12 km występu skalnego u ujścia rzeki Auray, skąd najpewniej głaz pochodzi. Nie wiemy, dlaczego pieczołowicie wyrównali blok, a także co oznacza dziwny, obecnie ledwo widoczny, siekieropodobny znak, który na nim wyryli. Wiemy tylko, że ten ogromny głaz na pewno udało im się postawić, a przecież jest on ponad 4 razy cięższy od największych bloków użytych w piramidzie Cheopsa.
Czytaj resztę wpisu »

Reklamy

Tumulus West Kennet

In Architektura, Sztuka prehistoryczna on 12.01.2009 at 14:25

west_kennet_long_barrow_entry

Na łagodnym wzgórzu niedaleko Avebury w angielskim hrabstwie Wiltshire, które słynie ze Stonehenge i Silbury Hill, znajduje się imponujący grobowiec sprzed około 5,5-5 tysięcy lat.

Podłużny tumulus Wet Kennet (ang. West Kennet Long Barrow) to nasyp długości 100 m, szerokości do 20 m i wysokości do 2,5 m. Na jego wschodnim krańcu znajduje się wykonana z głazów komora grobowa długości 12 m (plan oraz zdjęcie wnętrza).

Badający grobowiec archeolodzy znaleźli w nim szczątki 46 osób w tym dzieci. Zdaniem naukowców nie ma wątpliwości, że był on wiele razy otwierany, by złożyć kolejnych zmarłych. Nie wiemy jednak nic o tym, kim byli ludzie, których chowano w tak imponującym grobowcu.

Niewykluczone, że pochowano tam więcej osób. Część szczątków mogła już bowiem dawno temu zniknąć z grobowca. Szacuje się, że tumulus West Kennet był używany przez co najmniej kilkaset lat.

Archeolodzy znaleźli też w jego wnętrzu ceramikę, ozdoby i resztki pożywienia, które przyniesiono tam zapewne w celach rytualnych.

Tumulus West Kennet nie cieszy się ogromną sławą przez niewielką fotogeniczność. Naprawdę dobrze wychodzi tylko na zdjęciach z powietrza wykonanych pod odpowiednim kątem. Niestety w całym internecie nie znalazłem takiego ujęcia. Jedyne w miarę przyzwoite ukazuje tylko wschodnią część z komorą grobową.

800px-west_kennet_long_barrow_from_north

Oba zdjęcia na licencji Creative Commons Attribution 2.5. Ich autorem jest Troxx.

Megalityczne świątynie w Mnajdrze

In Architektura, Sztuka prehistoryczna on 22.10.2008 at 20:09

Jedne z najbardziej niesamowitych pozostałości po europejskiej kulturze megalitów znaleźć można na małej Malcie. Między 4000-2500 r. p.n.e. powstało tam ponad 20 niezwykłych kamiennych świątyń. Jeden z najbardziej znanych ich kompleksów znajduje się w miejscowości Mnajdra.

Pierwszą malutką światynię (z lewej) zbudowano tam około 3600 r. p.n.e. W ciągu kolejnych kilkuset lat powstała najokazalsza świątynia centralna, a trzecią zbudowano gdzieś między 3000 a 2500 r. p.n.e., czyli w tym samym czasie, w którym powstało w Brytanii słynne Stonehenge.

Moim zdaniem maltańskie świątynie są bardzo niedoceniane przez popularyzatorów nauki. Jest to uderzające nie tylko w porównaniu z kręgiem w Stonehenge, ale też np. z Wyspą Wielkanocną, gdzie również mamy do czynienia z niewielką wyspą z imponującymi megalitycznymi osiągnięciami. Jednak posągi z Wyspy Wielkanocnej kojarzy prawie każdy, a maltańskie świątynie niewielu. A nie powinno tak być. Choćby dlatego, że posągi na Wyspie Wielkanocnej powstały zaledwie kilkaset lat temu, a maltańskie świątynie kilka tysięcy lat temu.

Zdjęcie pochodzi ze strony Malta Vista. Wszelkie prawa zastrzeżone. All rights reserved.

Newgrange

In Architektura, Sztuka prehistoryczna on 4.03.2008 at 1:22

Na niewielkim wzgórzu około 50 km na północ od stolicy Irlandii Dublina stoi budowla starsza od egipskich piramid i kamiennych konstrukcji ze Stonehenge. Jest to niezwykły megalityczny grobowiec, o którego wyjątkowości decydują wielkość, świetlik i ozdoby.

W chwili powstawania (ok. 3100 roku p.n.e.) Newgrange było jedną z największych budowli na świecie, a już na pewno jest największa budowlą z tego okresu, która dotrwała do naszych czasów w całości (choć przeszła szeroko zakrojoną rekonstrukcję, niekoniecznie poprawną). Kopiec ma 12 m wysokości i 75 m średnicy. Na jego usypanie tajemniczy twórcy zużyli 200 tysięcy ton materialu – głównie kamieni.

Budowniczowie kopca byli nie tylko pracowici, ale mieli też sporą wiedzę. Nad wejściem do leżącej w głębi kopca komory grobowej umieścili świetlik (patrz dolne zdjęcie). Przez kilka dni w okolicach zimowego przesilenia (21 grudnia) promienie Słońca przechodzą przez niego, pokonują 19-metrowy korytarz i wpadają dokładnie do środka komory. O wielkich umiejętnościach budowniczych świadczy też to, że ułożona z kamieni kopuła kopca cały czas pozostaje wodoszczelna.

Kolejny niezwykły element grobowca w Newgrange to 75 głazów i płyt pokrytych głównie spiralnymi wzorami. Niestety nie wiemy jakie jest ich znaczenie, podobnie jak nie wiemy kogo pochowano w tej niezwykłej budowli.

Polecam galerię zdjęć grobowca z powietrza. Są tam też zdjęcia podobnych budowli w okolicy. Warto również pooglądać wnętrze grobowca.

Zdjęcia na licencji Creative Commons Attribution 2.5 Poland. Autorem górnego jest Shira, a dolnego Clemensfranz.