Są ich tysiące. Rzeźby, obrazy, budowle... Wszystkie wspaniałe

Posts Tagged ‘architektura rzymska’

Pont du Gard

In Architektura, Sztuka starożytna on 14.09.2009 at 10:44

Pont_Du_Gard

Najsłynniejsza pozostałość rzymskich akweduktów nazywa się Pont du Gard i znajduje się w południowej Francji. Ta piękna konstrukcja prowadząca akwedukt nad doliną rzeki Gardon w dużej mierze odpowiada za powszechne postrzeganie akweduktów jako długich ciągów łuków, na których biegnie kanał z wodą. Prawda jest jednak trochę inna.

Czytaj resztę wpisu »

Reklamy

Baalbek

In Architektura, Sztuka starożytna on 12.05.2009 at 10:17

Świątynia Bachusa w Baalbek

Położone w Libanie Baalbek przez prawie całą starożytość było miejscem kultu. Najdłużej czczono tam trzy bóstwa semickie: boga burzy Baala-Hadada, boginię płodności Atargatis i trzeciego niezidentyfikowanego boga. Badania archeologiczne wskazują, że ich kult w tym miejscu zaczął się prawdopodobnie już w III tysiącleciu p.n.e.

Gdy po podbojach Aleksandra Wielkiego władzę nad Bliskim Wschodem objęli monarchowie greckiego i macedońskiego pochodzenia Baalbek przekształcono w Heliopolis, czyli Miasto Słońca, a czcić zaczęto bóstwa greckie. Potem miasto znalazło się w granicach imperium rzymskiego, a Oktawian August założył w nim kolonię weteranów Julia Augusta Felix. Wtedy to Baalbek stało się miejscem kultu Jowisza Heliopolitańskiego, Wenus i Bachusa (Dionizosa).

Czytaj resztę wpisu »

Panteon w Rzymie

In Architektura, Sztuka starożytna on 2.04.2009 at 12:34

pantheon_panorama_rome_-_5

Nie ma w Rzymie lepiej zachowanej antycznej budowli niż Panteon. Nie oznacza to jednak, że świątynia będąca od 608 r. chrześcijańskim kościołem, dotrwała do naszych czasów w stanie nienaruszonym. W 663 r. cesarz bizantyjski Konstans II zerwał z jej dachu pozłacane mosiężne płyty, w średniowieczu zdarto marmury, które okrywały zewnętrzne ściany budowli, a w 1625 r. papież Urban VIII usunął m.in. podtrzymujące dach portyku brązowe belki i dał w ich miejsce drewniane. To tylko najistotniejsze straty jakie poniosła budowla. Najważniejsze jednak, że do naszych czasów dotrwało to, co czyni ją wyjątkową – betonowa kopuła o średnicy 43,3 m.

Czytaj resztę wpisu »

Termy Karakalli

In Architektura, Sztuka starożytna on 6.01.2009 at 21:03

terme_caracalla_roma_09feb08_01

Chyba wszyscy znają, choćby ze zdjęć, ruiny Koloseum czy Forum Romanum. Będąc w Rzymie warto też jednak obejrzeć pozostałości term Karakalli. Jest to najlepiej zachowany przykład kompleksu termalnego z epoki cesarstwa i jedna z kilku największych takich budowli. Nigdzie indziej nie można tak łatwo ocenić ogromu tych starożytnych odpowiedników współczesnych parków wodnych i spa. Po części spełniały one też rolę współczesnych centrów handlowych i siłowni, a nawet pól golfowych, gdyż często podczas kąpieli omawiano interesy.

Budowę term cesarz Karakalla zaczął w 212 r. n.e. Prace trwały pięc lat i w efekcie powstał otoczony murem kompleks o szerokości 400 m, w którym oprócz właściwych term były też ogrody i stadion. By zapewnić wodę zbudowano specjalną odnogę akweduktu.

Dużą uwagę przywiązano do dekoracji term. Na podłogach ułożono gustowne mozaiki, a wnętrza ozdobiono licznymi rzeźbami (np. przedstawiającą Byka Farnezyjskiego). Termy musiały imponować, gdyż były darem cesarza dla ludu. Im były wspanialsze, tym lepszy był efekt propagandowy.

Choć zachowane ruiny pozwalają poznać ogrom term, to trudniej wyobrazić sobie ich piękno. Dlatego zachęcam do rzucenia okiem na rekonstrukcje wnętrz (1 i 2), . Warto też spojrzec na makietę całej budowli.

roma-termecaracalla01

Zdjęcie górne na licencji Creative Commons Attribution ShareAlike 3.0. Autor: Marcok.

Zdjęcie dolne na licencji Creative Commons Attribution 2.5. Autor: Patrick Denker.

Most Alcantara

In Architektura, Sztuka starożytna on 16.09.2008 at 11:26

Przerzucony nad Tagiem most Alcantara w Hiszpanii, to zdecydowanie najbardziej majestatyczna przeprawa Rzymian, jaką wciąż możemy oglądać.

Zbudował go w latach 104-106 n.e. architekt Gajusz Juliusz Lacer. Na swym grobie położonym niedaleko budowli kazał wyryć: „Zostawiłem most, który trwać będzie po wsze czasy”. Nie jest to czcza przechwałka. Budowla służy po dziś dzień, choć kilka razy uszkodzono ją w trakcie różnych wojen.

Most ma 194 m długości i sześć przęseł o rozpiętości od 14 do 29 metrów. Jego jezdnia wznosi się prawie 50 metrów nad korytem rzeki. Główne filary budowli mają 9 metrów grubości i zostały tak uformowane, by zniwelować napór wody. Na środku mostu wznosi się łuk tiumfalny wysokości 10 m. Znajduje się na nim dedykcja dla panującego wówczas cesarza Trajana, który urodził się w Hiszpanii.

Używana obecnie nazwa przeprawy pochodzi ze średniowiecza i oznacza w języku arabskim „most”.

Zdjęcie mostu jest na licencji GNU FDL. Autor: Dantla.

Mauzoleum Hadriana

In Architektura, Sztuka starożytna on 2.08.2008 at 16:03

Niedaleko Watykanu nad Tybrem wznosi się budowla o niezwykle bogatej historii. Dziś nosi nazwę Zamek św. Anioła, ale powstawała jako mauzoleum cesarza Hadriana. Był on jednym z pięciu dobrych cesarzy, za których panowania Imperium Rzymskie przeżywało swój najlepszy okres. Granice były zabezpieczone, w kraju panował spokój.

Budowę zaczęto w 135 roku n.e. i zakończono po czterech latach. W mauzoleum pochowano nie tylko Hadriana, ale też paru jego następców: Antoninusa Piusa, Marka Aureliusza, Septymiusza Sewera i Karakallę.

130 lat po śmierci Hadriana mało kto pamiętał już o złotej erze Rzymu. Krajem wstrząsały wojny domowe i rebelie, a przez granice przedzierały się chmary barbarzyńców. Dla ochrony przed nimi opasano Rzym murami, a mauzoleum włączono do systemu obronnego miasta jako wysunięty przed mury bastion.

W V wieku, gdy zachodnia część cesarstwa konała, mauzoelum opasano murem i przebudowano w potężną cytadelę. Tę rolę pełniło bardzo długo. W średniowieczu przez kilka stuleci było siedzibą papieży oraz ich skarbca i więzienia. Później służyło za koszary i arsenał. Ciągle przebudowywane utraciło swój pierwotny charakter, a ustawiona na szczycie w 1752 r. figura Michała Archanioła doprowadziła do powstania używanej dziś nazwy.

Wreszcie w 1901 r. sędziwa budowla przeszła na emeryturę i od tego czasu mieści się w niej muzeum.

Górne zdjęcie na licencji GNU FDL. Autor: Andreas Tille.

Dolne zdjęcie na licencji Creative Commons Attribution ShareAlike 2.5. Autor: AngMoKio.

Sanktuarium Serapisa w willi Hadriana

In Architektura, Sztuka starożytna on 2.04.2008 at 0:57

W 118 r. n.e. cesarz Hadrian zaczął budowę wspaniałej willi w leżącej dzień jazdy konnej od Rzymu miejscowości Tibur (dziś Tivoli). Wśród licznych postawionych tam budowli znalazło się też niezwykle malownicze Serapeum – sanktuarium boga podziemi Serapisa. Miało ono kształt wydrążonej w pagórku sztucznej groty, do której wchodziło się przez wspaniałą eksedrę (półkolista niszę) z lanej zaprawy. We wnętrzu sanktuarium i przed nim były baseny. Największy z nich nazwany Kanopus miał 119 m długości i 18 m szerokości, a wzdłuż jego brzegów stały posągi bogów, kariatydy i kolumny.

Teatr w Aspendos

In Architektura, Sztuka starożytna on 21.02.2008 at 1:11

Niewiele antycznych teatrów zachowało się do naszych czasów w tak świetnym stanie jak ten w Aspendos w południowej Turcji. Jego budowę ukończono w 160 r n.e. za panowania cesarza-filozofa Marka Aureliusza. Wymiary zaprojektowanej przez architekta Zenona budowli robią wrażenie: 100 m szerokości, 70 m długości, zaś ściany sceny wznoszą się na wysokość 22 m. Oparta o wzgórze widownia mieści swobodnie 13 tysięcy ludzi.

Za sceną budowniczy umieścił maszynerię, która pozwalała zastosować w widowiskowy sposób deus ex machina, czyli boga z maszyny, który pojawiał się nagle na scenie (np. spuszczany na linach) i bez trudu rozwiązywał splątaną intrygę wystawianej sztuki. Uroku budowli dodają arkady, które zamykają widownię od góry.

Zdjęcia na licencji Creative Commons Attribution 2.5. Autorem górnego jest Frederic Negroni, a dolnego Sunrise1.

Szczególnie pięknie teatr w Aspendos wygląda w wersji dla dorosłych ;).