Pałac Wiatrów w Dźajpurze

Hawa Mahal, czyli Pałac Wiatrów, to najbardziej rozpoznawalna budowla Dźajpuru stolicy indyjskiego stanu Radźasthan. Postawiono ją w 1799 r. na polecenie maharadży Sawaia Pratapa Singha.

W tej jednej z najwspanialszych fasad świata jest ponad 900 okien i okienek. I w zasadzie Pałac Wiatrów nie oferuje wiele więcej niż okna i fasadę. Trzy górne piętra mają szerokość jednego niewielkiego pokoju. Tylko dwa dolne są okazalsze. Nie jest to bowiem dom, a swego rodzaju architektoniczny parawan. Powstał, by damy z dworu maharadży mogły obserwować życia miasta, pozostając niewidocznymi dla osób z zewnątrz.

Pałac zbudowano z czerwonego i różowego piaskowca. Powszechne stosowanie tego drugiego zapewniło Dźajpurowi miano Różowego Miasta. Sama budowla zawdzięcza swoją nazwę wiatrowi (hawa), który wieje przez jej liczne okna. Styl, w jakim ją zbudowano, jest charakterystyczny dla miast i pałaców Radźasthanu.

Pałac Wiatrów od środka

Wszystkie zdjęcia są na licencji Creative Commons Attribution ShareAlike 3.0. Autorem górnego jest Jacob Uriel, a dolnych Hans A. Rosbach.

Ogłoszenia blogowe

Dzisiaj mija pierwszy rok istnienia Cudów Świata. Zleciał strasznie szybko. Blog ma już na koncie ponad 247 tysięcy odwiedzin i 158 postów. W pierwszym dniu opublikowałem trzy:
Gerrit van Honthorst – Swatka,
Jeździec z Artemizjonu i
Kopuła na Skale.

Teraz, jak pewnie stali czytelnicy zauważyli, publikuję średnio jeden post na trzy dni. I mam nadzieję, że takie tempo utrzymam w przyszłym roku. Pozdrawiam serdecznie.

Świątynia Śiwy-Kajlasanathy w Elurze

Elura to miasto w zachodnich Indiach znane z jednego z najwspanialszych kompleksów świątyń skalnych na świecie. Pierwszą świątynię wykuli buddyści w V w. n.e. Do XI w. powstały łącznie 34 (12 buddyjskich, 17 hinduskich i 5 dżinijskich).

Największą sławą cieszy się hinduska świątynia Śiwy-Kajlasanathy wykuta na przełomie VIII-IX w. Specjaliści uznają ją za najwybitniejsze dzieło indyjskiej architektury skalnej. Ich zachwyt budzi bogata forma architektoniczna i obfita dekoracja rzeźbiarska.

Małe zdjęcia nie oddają piękna budowli, więc koniecznie obejrzyjcie powiększenia (górne zdjęcie i dolne)

Zdjęcia na licencji Creative Commons Attribution ShareAlike 2.0. Autor: Y. Shishido.

Khadźuraho

Khadźuraho to obecnie mała wioska w środkowych Indiach. W czasach Mieszka I i Bolesława Chrobrego była jednak stolicą silnego królestwa. W ciągu stu lat powstało w Khadźuraho ponad 80 kamiennych świątyń – więcej niż w całym państwie pierwszych Piastów. Do naszych czasów przetrwała jedna czwarta tych budowli.

Pokryte niezliczonymi płaskorzeźbami świątynie zachwycały europejskich przybyszów, ale i zawstydzały. Niektóre przedstawienia były bowiem zdecydowanie zbyt odważne dla XIX-wiecznych Europejczyków, których oburzały nawet nagie tancerki (apsary) i lekkie sceny erotyczne, takie jak na zdjęciu powyżej. A przecież na ścianach świątyń w Kadźuraho można spotkać sceny dużo mocniejsze (1, 2, 3). Więcej o niezwykłych świątyniach dowiecie się z bloga Spojrzenia.

Zdjęcie na licencji Creative Commons Attribution ShareAlike 2.5. Autor: Airunp.