Arkadia, o której dziś napiszę, nie jest ani fikcyjną krainą szczęśliwości, ani historyczną krainą w Grecji. To park niedaleko Łowicza budowany w XVIII i XIX w. na polecenie księżny Heleny z Przezdzieckich Radziwiłłowej w pobliżu rodowej siedziby w Nieborowie.
W drugiej połowie XVIII w. dotarła do polski moda na ogrody typu angielskiego. Zrywały one z głównie francuską modłą na sztuczne barokowe ogrody z symetrycznie wytyczonymi alejkami i równo przystrzyżonymi żywopłotami. W ogrodzie typu angielskiego odtwarzano naturalne krajobrazy, a wszystko to okraszano budowlami nawiązującymi do antyku i średniowiecza. Całość miała mieć charakter nastrojowo-sentymentalny. Z czasem takie ogrody przygarnęły też elementy romantyczne związane z baśniowością i ludowością.
W latach 70. XVIII w. polskie możne rody, a szczególnie ich damskie części, zaczęły tworzyć takie ogrody na swoich włościach. Jednym z nich była właśnie Arkadia koło Nieborowa. Prace zaczęto wiosną 1778 r. Nad całością pieczę sprawował znakomity architekt epoki stanisławowskiej Szymon Bogumił Zug przy aktywnym współudziale księżnej
Korzystając z wód rzeki Skierniewki stworzono staw z wyspami, usypano też pagórki, wytyczono osie widokowe, a nawet stworzono sztuczną grotę. W ciągu kilku dekad w parku wyrosły liczne ruiny i dawne budowle. Wśród nich wyróżnia się Świątynia Diany (górne zdjęcie) uznawana za perłę polskiego klasycyzmu. Jest to perła dość nieklasyczna i antyczny grecki architekt dostałby pewnie na jej widok palpitacji serca. Łączy ona bowiem w sobie dwa typy świątyń klasycznych. Jej twórca przykleił do tyłu prostylosu, czyli prostokątnej świątyni z czterema kolumnami z przodu, monopteros, czyli świątynię okrągłą . Daje to z punktu widzenia greckiej architektury mocno dziwaczną całość. (zdjęcie tyłu Świątyni Diany, zdjęcie z powietrza)
Inne znaczące budowle polskiej Arkadii to widoczny na drugim zdjęciu Domek Gotycki, Dom Margrabiego, Przybytek Arcykapłana, Łuk Kamienny i pokazany powyżej Akwedukt.
Na koniec proponuję blisko 8-minutowy spacer po Arkadii.
Górne zdjęcie na licencji Creative Commons. Autor: FxJ.
Środkowe zdjęcie na licencji Creative Commons. Autor: Semu.
Dolne zdjęcie na licencji Creative Commons. Autor: Meteor2017.
