Wenus z Brassempouy to jedno z najstarszych realistycznych przedstawień ludzkiej twarzy jakie znamy. Ma około 25 tysięcy lat. Jest malutka – ma tylko 3,65 cm wysokości i 1,9 cm szerokości. Prehistoryczny artysta wyrzeźbił ja z kawałka kła mamuta. Różnie interpretowane są nacięcia na włosach niewiasty. Wzbudziły one podejrzenia, że być może kobieta ma perukę albo kaptur. Wydaje się jednak, że twórca próbował w ten sposób przedstawić włosy.
Znaleziona w 1894 r. rzeźba jest teraz we francuskim Musée d’Archéologie Nationale w Saint-Germain-en-Laye. Jest tam gwiazdą zbiorów i trafiła do logo muzeum, ale rzadko można ją zobaczyć na wystawie. Zmiany temperatury, wilgoć i światło mogłyby ją poważnie uszkodzić.
