Ten obraz to scena rodzajowa i martwa natura w jednym. Martwa natura zajmuje prawy dolny róg. Z niebywałym mistrzostwem zaledwie 19-letni Velázquez namalował w nim ustawione w rzędzie zwykłe przedmioty: talerz z nożem, możdzierz, dzbanki, a także położoną lekko przed nimi cebulę.
Młodzian wyraźnie bawi się fakturami i padającymi na nie promieniami światła. Dlatego na obrazie są chyba wszelkie możliwe naczynia: metalowa misa, ceramiczna misa, biały matowy talerz, dzban z ciemnego szkła, dzban z przezroczystego szkła. Na każdym z nich światło zostawia inny ślad.
Nie jest to jedyna taka malarska zabawa Velázqueza. Zasłużoną sławą cieszy się choćby namalowany pięć lat później Nosiwoda z Sewilli. Także tutaj mamy starszą osobę oraz chłopca (tego samego?) z naczyniem z przezroczystego szkła – tym razem jest to kielich. Także tutaj widzimy mistrzowsko ukazaną grę światła, w tym przypadku na powierzchni dwóch glinianych dzbanów o różnej fakturze. Pięknie się bawił młody Diego…
Stara kobieta smażąca jajka, 1618 r., olej na płotnie, 100 na 119 cm, National Gallery of Scotland w Edynburgu (powiększenie)
jeden z moich ulubionych ostatnio myśle coby z tego fromge czy homage nie zrobić:)
“Stara” pewnie jak na tamte czasy… ;)
Wydaje mi się, że kobieta nie smaży tych jajek. Wyraźnie są już ugotowane na twardo i dodawane do jakiejś zupy.
oryginalny tytul tego pieknego obrazu brzmi “La vieja friendo huevos”, czyli staruszka smazaca jajka
kto taki tytul nadal – sam malarz? czy potomni?
kto tu widzial smazenie? Velazques, bedac 18-latkiem spod znaku Blizniat, mogl nie przejmowac sie drobiazgami typu smazenie vs. gotowanie, jedzenie i koniec
co ciekawe, na obrazie nie widac skorupek, a powinny byc, co najmniej z dwoch jaj, ktore widzimy w garnku – kolejna niekonsekwencja
sposob, w jaki kobieta trzyma trzecie jajko w dloni swiadczy, ze jest ono surowe, jeszcze nie rozbite
jak najbardziej zgadzam sie rowniez z moim przedmowca, ktory nie uwaza kobiety za stara – jest to kobieta w srednim wieku, nawet jeszcze przystojna, a w przeszlosci byc moze piekna – tak to bylo w czasach, kiedy starosc rozpoczynala sie okolo czterdziestki
Ten mosięzny moździeż trochę mu nie wyszedł, za bardzo chciał pokazać wnętrze, w sumie to można powiedzieć, że antycypował kubizm:)